Terry Wolinsky-McDonald, PhD (Ng PV pasyente at IPPF Board Miyembro)
The holidays and end of year are nearly upon us as I write this article. This time of year brings so many different and conflicted feelings for most people, usually very personal and emotional. As noted previously, habang maraming umasa kaya magkano, many people have bittersweet memories and difficult standards and goals for which to strive during the holidays and into the New Year. It is a time for remembering activities and traditions of previous holidays but also the losses (kalusugan paghihigpit, trabaho, buhay ng mga estilo at mga tao). For some there have also been improvements in health and treatments and new traditions. Others hold onto the more troubling thoughts and feelings and have great difficulty moving on. Sometimes the illness itself is not responding to treatment yet or is being stubborn and brutal.
Luha ay madalas na kumakatawan nalutas kalungkutan at pighati, in addition to actual clinical depression. When living with chronic illness patients and caregivers can’t help but experience, a mix of depression and anxiety from changes in the status quo. Sa wakas, talamak sakit ay hindi pumunta malayo, which is why they are called chronic to begin with. Seeing family and friends, hindi nakikita madalas, sa panahon ng bakasyon ay madalas nagdudulot ng mga tao sa ang posisyon ng nakikita bilang may sakit at walang magawa o pagiging Sinabi tumingin sila mas mahusay at sa gayon ay dapat na paggawa / pakiramdam mas mahusay na.
At, huwag kalimutan na ang mga luha ay maaaring maging positibo, masyado. I often tell patients that tears are allowing toxins to leave the body; na hindi gusto ng isang mas nakakalason katawan? People also cry when happy or just plain sentimental. I have one friend who never ceases to make me laugh. I keep telling him to take his act on the road!
Minsan ito ay mas madali sa hindi pag-usapan sa lahat ng dahil sa "talamak sakit" tila tulad ng isang misteryo sa maraming, lalo na isang bihirang o masyadong bihirang sakit. Isang tao alam ko talagang nagdadala sa paligid ng ilang kopya ng kahulugan ng diksyunaryo ng talamak upang maiwasan ang mga paliwanag. Kung may ay pagkawala ng enerhiya maaaring pakiramdam tulad ng pagpapatakbo ng isang marapon lamang sa pagkuha ng kasama ang pamilya at mga kaibigan, even when not trying to “host” the holidays or a get-together. Travel can feel like a triathlon; minsan lang pagkuha mula sa kama, pabayaan mag-isa sa bahay, maaaring excruciatingly mahirap..
Ang mahalaga sahog sa pagkuha sa pamamagitan ng ito ay pagtanggap; think of acceptance as the main ingredient in the recipe. If unable to get to acceptance, try putting hurtful feelings on hiatus in order to get through difficult periods. I do not advocate pushing yourself beyond your limits, ngunit isang bagay na mga psychologists natutunan mula sa "behaviorists" (Magdaraya, Watson, et al) ng 1960 ay na ang isa ay hindi pakiramdam kahanga-hanga o may napakalaking pananaw sa mga pagbabago ng epekto: making changes, kahit maliit na mga, can actually make you feel better. Halimbawa, lamang ang pagpunta sa isang pagtitipon ay maaaring gumawa ng isang tao pakiramdam mas mahusay na, even if there is a need to leave early. Getting more dressed up, at nakikita ang mga sarili sa isang mirror, ay nagbibigay-daan sa ang tao upang makita ang kanilang sarili ng mas maraming bilang sa sandaling sila ay at maaaring muli ay.
Fears ng kawalan ng katiyakan ng mga ito ang lahat ay tunay at madalas pinapanatiling pagkabahala mataas o kailanman-kasalukuyan. With chronic illness one never knows what the next day will bring. Expectations of what one can or cannot do may be unrealistically high or low. In either case, anxiety may remain a constant. Some people even have actual panic attacks, kung saan mayroon silang problema sa paghinga at dibdib sakit, simulating a heart attack. If on high doses of a medication like prednisone, Ang buhay ay pakiramdam tulad ng isang pison ang naninirahan malapit sa baybayin . . . dahil ito ay!
Gamot ay maaaring makatulong sa, at madalas ay kinakailangan. Therapy ay maaaring magturo ng mga bagong paraan ng coping na ay ganap na kinakailangan upang makabalik sa (limitado) control at upang tanggapin upang makatulong sa paglipat sa.
Sometimes techniques can be learned in therapy or from self-help books. I am not a great fan of most self-help books, ngunit ang mga bagong ideya at mga paraan ng mga bagay sa handling ay makatulong, however they are learned. When new circumstances take people back to old unresolved events or issues that is when psychotherapy will be absolutely necessary.
Fortunately the stigma once attached to the need for psychologists and psychiatrists has changed for most of the population. Asking for help in just understanding why one feels as they do is the first step in taking this course. The support and understanding of others, iyong support system o kakulangan ng isa, ay hindi na underestimated.
Kaya, kung saan ay ang mga tagay nanggaling? How about improvement in the illness’ impact, adjustment sa bagong buhay na ito, lamang sa umupo comfortably o kumain at tamasahin ang pagkain muli, pakiramdam mas matatag, sa bahagyang o buong pagpapatawad, mas kaunti o mas malupit gamot? Any or all of the above and so much more are cause for celebration.
Ano ang aking mga rekomendasyon para sa mga pista opisyal at Bagong Taon? Take a lot of pictures to help create new memories; subukan ang hindi bababa sa isang bagong bagay; hayaan ang mga tao na mahal mo na malalaman kung magkano ang mahal mo at pinasasalamatan ang mga ito sa iyong buhay; ngiti higit pa; ipaalam sa pumunta ng maliit na kita na mga bagay; helohan isang tao hindi mo alam.
Cheers to all for a happy and healthier New Year. Tandaan, IPPF Taunang Meeting ay sa Detroit sa 2011 - Mayo 20-22 - Isang oras upang matuto mula sa mga eksperto, matugunan o pagsamahing muli sa iba, at sa pakiramdam konektado.
Umaasa ako na makikita mo doon!
